آیا یک اصلاح طلب یک آدم طبیعی است؟

؟

کسی نمونه ی مشخصی در نظر دارد؟

؟

این بحث فقط برای تأکید در بکارگیری ادب زبانی است وگرنه روشن است که در فرهنگ زنجیرشده در ایدئولوژی دینی ای که یک اصلاح طلب، با توجه به بار معنایی سیاسی آن در امروز ایران، به آن معتقد است و در چارچوب های آن محدود می ماند، انسان طبیعی امکان حضور ندارد.

به این هم توجه می کنیم که برگزیدن نام اصلاح طلب از جانب خیلی ها بر هیچ اساسی استوار نیست.