اگر درک عمیق تری از جنسیت، و از سیالیت طبیعی جنسیت در فرهنگ ایرانی وجود می داشت، مردها و زنهای همجنسگرا نیازی به غلتیدن در نشانه های آموخته ی فرهنگی جنس مخالف نمی دیدند

.

همجنسگرایی می تواند بدون هیچ ارتباط مستقیمی با ابراز هویت در لباس جنس مخالف، هنوز هم همجنسگرایی باشد

.

تفاوت آدمی که با تن زن به دنیا می آید با آدمی که با تن مرد به دنیا می آید، وقتی  پر رنگ می شود که فرهنگ برای زن و مرد کدهای رفتاری متفاوت قائل باشد، وگرنه آدمی که زن به دنیا می آید با آدمی که مرد به دنیا می آید، تفاوتش تنها در ابزار جنسی است.  شیوه استفاده از ابزار جنسی را فرهنگ دیکته می کند

.

درست است که بخش اعظم زن ها با واژن و پستان به دنیا می آیند و بخش اعظم مردها با کیر خایه، اما هیچ زنی با دامن و ماتیک به دنیا نمی آید و هیچ مردی با شلوار و کت به دنیا نمی آید

.

انتخاب لباس، و شیوه رفتار، و برداشتن مرزهای میان رفتار اجتماعی مردانه و زنانه، نباید ربطی به همجنسگرایی داشته باشد، شکستن این قوانین، برای  زنها و مردهای دگرجنسگرا که سخت تر از همجنسگراها ناچار به رعایت کدهای رفتاری اند، ضروری تر است

.

همجنسگرا با تن، وقتی ارتباط می گیرد که تن هویت همجنس داشته باشد. زنهای همجنسگرا، با زنهای دگرجنسگرا، ارتباطی شبیه به ارتباط زنهای همجنسگرا با مردها دارند، ارتباط برقرار نمیشود، چون هویت دگر گونه ی تنهاشان مانع ایجاد ارتباط می شود

۱۰ دسامبر ۲۰۱۰

.